C-Nest – Kyra & Bodhi 16 mei 2025
🐾 Hoofdstuk 1: De Combinatie
Kyra – De ultieme van Dorpzicht
Kyra draagt met trots het erfgoed van Dorpzicht. In haar stamboom vinden we Faya, Kyra, Ynouk, Nicky en Kai terug — een lijn waar we trots op zijn.
Meer info over Kyra staat op haar eigen pagina.
Bodhi – De Lover
Bodhi, de charmante reu, is in eigendom van onze Vlaamse vrienden van Lowland Shepherds. Meer info over hem staat op hun website.
🧬 Hoofdstuk 2: Gezondheid en Genetica
Beide ouderdieren zijn volledig getest en vrij van:
- HD
- ED
- DM
- Dwerggroei
En uiteraard Embark getest
Genetisch profiel van de ouderdieren:
- Kyra: At/a II (zwart-bruin, draagt zwart, draagt geen zilver), COI: 31%
- Bodhi: Aw/Aw ii (zilvergrauw, draagt geen zwart), COI: 20%
Verwachte genetica van de pups:
- 50% Aw/At & 50% Aw/a
- 100% iI (zilverdragend)
- Verwachte aftekening: wolfsgrauw
- COI: 26% — een verlaging van 5% in één generatie!
📅 Hoofdstuk 3: Het Dekproces
2 maart – Kyra wordt loops
11 maart (dag 10) – Progesteron: 2,5 nmol/l
14 maart (dag 13) – Progesteron: 10,6 nmol/l
Lekker dan, zo net voor het weekend en ik in het vliegtuig naar Frankrijk om een hondenshow te keuren. Kunnen we wachten tot maandag? Moeten we toch in het weekend dekken? We besluiten om zondag 16 maart (dag 15) te dekken en maandag nogmaals te testen om te weten of we de juiste dingen doen. Rob en Nelleke de baasjes van Kyra gaan met haar naar België
16 maart (dag 15) – Eerste dekking
17 maart (dag 16) – Progesteron: 50,8 nmol/l
18 maart (dag 17) – Tweede dekking
❤️ Hoofdstuk 4: Echo & Bevestiging
5 april – Echo in Eersel
Rob en Nelleke gaan met Kyra naar de dierenarts. En ja hoor, drachtig!
Een prachtig moment waardoor alle moeite voor beloond werd.
📖 Wordt vervolgd…
🐾 Update – Dag 53 van de dracht (9 mei 2025)
Vandaag was het zover: de röntgenfoto! We keken er al dagen naar uit, want Kyra is flink gegroeid en haar buik doet vermoeden dat er een mooi aantal pups onderweg is. Maar hoeveel precies?
Rob en Nelleke kwamen naar Hellendoorn en samen speelden we het inmiddels vertrouwde spelletje: raden maar! De schattingen liepen uiteen – 7? 8 misschien?
We telden… keken nog eens goed… en opnieuw…
Het zijn er 9!
Op de foto zijn ze duidelijk te zien – negen kleine pupjes. Een prachtig gezicht, en een bevestiging van wat we stiekem al hoopten.
Het kraampakket is inmiddels compleet, de werpkist staat klaar en vandaag zijn we begonnen met temperaturen. Alles staat in het teken van de laatste fase van de dracht.
We zijn er klaar voor. Laat de laatste loodjes maar komen!
(Zie hieronder de röntgenfoto)
Geboorteverslag van het C-nest 16 mei 2025
Voorbereiding en spanning
Omdat bij ons thuis de verbouwing nog in volle gang is, en omdat Nelleke dolgraag een nestje mee wilde fokken spraken we af dat de bevalling van Kyra bij Rob en Nelleke in Barneveld zou plaatsvinden. Op 9 mei, direct na het maken van de röntgenfoto, namen Rob en Nelleke alle spullen mee naar Barneveld. Vanaf dat moment hielden zij dagelijks Kyra’s temperatuur bij om het juiste moment van de bevalling in te schatten. Haar temperatuur bleef mooi stabiel: 37,8 – 37,7 – 37,8 – 37,6. Maar op donderdag 15 mei (dag 59 van de dracht) zakte de temperatuur ineens naar 36,8. We wisten genoeg: het zou niet lang meer duren!
De nacht verliep rustig, maar op vrijdag 16 mei (dag 60) verwachtten we dat het zou gaan gebeuren. Voor de zekerheid stapte Johan ’s ochtends vroeg in de auto richting Barneveld. Rond 11 uur waren Johan en Rob paraat, en Nelleke was onderweg. Alsof Kyra op haar gewacht had, begon ze vrijwel direct met persen.
De geboorte begint
Om 11:11 uur werd de eerste pup geboren: een stevige reu van 580 gram, hij kreeg bandje rood.
Om 11:45 uur volgde de tweede: opnieuw een reu, 520 gram, met bandje blauw.
Bij de derde pup begon Kyra echt in haar rol te komen. Ze ging in de kist liggen en leek haar pups beter te begrijpen.
Om 12:39 uur werd het eerste teefje geboren, 550 gram, met bandje roze.
Om 13:10 uur volgde nog een teefje van 540 gram, met bandje paars.
Kyra deed het geweldig! We zaten met z’n drieën op een roze wolk en besloten even te lunchen.
Het wachten en de spanning
Na de lunch bleef het lang stil. Geen van ons staat bekend om zijn of haar grote geduld, en er gebeurde… niets. Achterin de middag voelde ik een staartje in het geboortekanaal, maar ik kon er niet goed bij. De pup leek vast te zitten. We gaven Kyra wat calcium en in overleg met de dierenarts een beetje oxytocine. Met wat hulp kwam er eindelijk weer een pup: een reu van 530 gram, bandje zwart. Wat een opluchting!
Om 17:00 uur kwam er weer schot in de zaak: een teefje van 480 gram, met bandje oranje.
Om 19:06 uur volgde een reu van 480 gram, bandje groen.
Tijd voor pizza! Terwijl Rob zijn dochter Julia ging ophalen en Nelleke alvast begon op te ruimen, bleef ik in de puppykamer. Kyra was aan het persen, maar het duurde te lang. Ik voelde: een stuitligging, de pootjes al te voelen. Met wat hulp werd het pupje geboren, maar ze was zwak, mager en slap. Geen vlies, geen placenta, geen leven – dacht ik even. Maar na een reeks trucjes begon ze te ademen! Een teefje van 440 gram, bandje geel lag al klaar, maar ze was nog te kwetsbaar om een bandje om te krijgen. Het was inmiddels 20:20 uur.
Om 21:09 uur werd er nog een reu geboren van 485 gram, met bandje grijs. We ruimden alles op, ik vertrok naar huis – negen pups, waarvan één zorgenkindje. Wat had Kyra het fantastisch gedaan! Grote dank aan Rob en Nelleke voor hun gastvrijheid. Het C-nest was geboren…
Toch nog niet klaar
Of toch niet? Om 02:22 uur ’s nachts overleed het teefje met bandje geel. We waren er kapot van.
Een klein uurtje later, om 03:05 uur, schrok ik wakker: Rob belde. Kyra was buiten om te plassen en plotseling werd er een pup geboren in de tuin. Hij was nog warm, maar het mocht niet baten – geen leven. Een reu van maar liefst 615 gram.
En opnieuw: 03:21 uur, een nieuwe wee. Kan dat? We besloten nog een beetje oxytocine te geven. En jawel – een prachtig teefje van 495 gram, mooi in het vliesje, levendig en sterk!
Het C-nest is compleet
Nu is het C-nest dan écht geboren: negen gezonde, levendige pups. Twee extra pups haalden het helaas niet. De twee laatstgeborenen hadden nog wat opstartproblemen, maar we zij vol goede moed. Tijd om de toekomstige baasjes te gaan bellen. Foto’s volgen nog!
Wat een dag. Wat een moeder. Wat een team.
Weekupdate uit de werpkist
Na de verrassende bevalling van twee extra pups hoopten we op rust in de tent. Zaterdagochtend was het stil in huis en dachten we even bij te kunnen komen en te genieten van het nieuwe leven.
Helaas sloeg de stemming om in de middag. De laatstgeboren pup werd zwakker en we zijn direct met haar naar de dierenarts gegaan. Na onderzoeken, sondevoeding en veel extra zorg, moesten we zaterdagavond in overleg een moeilijke beslissing nemen. Tot ons grote verdriet is het kleintje ingeslapen. Ze was te zwak, kon niet zelfstandig drinken en ook Kyra voelde dat het niet goed ging. Ze was onrustig, zoekend een moederhart dat haar jong niet kon helpen.
Zondagochtend konden we even op adem komen. Terwijl het huis weer opgeruimd werd na de bewogen bevalling, daalde er rust neer. Kyra, inmiddels trotse moeder van acht gezonde pups, genoot zichtbaar van haar kroost.
De rest van de week stond in het teken van groeien, zorgen, wegen en knuffelen. De pups doen het goed; ze zijn tevreden, slapen schattig met én op elkaar, en maken af en toe al zachte geluidjes in hun dromen. Kyra is ondertussen met haar pups verhuisd naar een grotere werpkist, meer ruimte om te groeien, te rollen en straks te kruipen.
Elke dag worden ze gewogen en hun geboortegewicht is inmiddels bijna verdubbeld. Kyra lijkt slagroom te geven – zo hard gaat het! We zien dikke buikjes, tevreden gesmak en rustige slaapjes. De portretjes van de pups zijn ook gemaakt; allemaal uniek, maar stuk voor stuk met die kenmerkende zachte blik. De teefjes zijn roze, oranje en paars. De andere de vijf mannen.
Afgelopen week mochten we ook veel toekomstige baasjes verwelkomen. Er werd kennisgemaakt, geknuffeld, vragen gesteld en vooral heel veel verwonderd gekeken naar dit kleine wondertje van de natuur. Ondertussen komen de eerste namen binnen, wat het allemaal nog echter maakt.
We kijken uit naar de komende weken, waarin de pups steeds meer gaan ontdekken. Voor nu genieten we vooral van de rust, het gesnurk uit de werpkist en het tevreden moederschap van Kyra.
De wereld wordt groter – week 3
Wat een bijzondere week ligt er weer achter ons. De rust van de eerste dagen maakt langzaam plaats voor een nieuwsgierige, wiebelige bedrijvigheid in de werpkist. De pups groeien nog steeds als kool. Kyra’s slagroombar is overduidelijk nog geopend. Maar het mooiste moment van deze week? De oogjes zijn opengegaan. Eén voor één keken ze voor het eerst de wereld in, nog wat wazig, maar met die typische zachte, onderzoekende blik die ons telkens weer raakt. Met open oogjes komt ook beweging. De eerste wiebelige stapjes zijn gezet: kleine pootjes die nog niet goed weten waarheen, maar dapper oefenen op hun nieuwe benen. Ze wiegen, waggelen en vallen om, om daarna tevreden tegen elkaar aan in slaap te dommelen. Een heerlijk gezicht. Er is ook volop geknuffeld deze week. Bezoek komt binnen, gaat zachtjes zitten en wordt stil zodra er een pup op schoot gelegd wordt. De warmte, het vertrouwen, de kleine zuchtjes het maakt wat los. Kyra, onze lieve en zorgzame moeder, kijkt het allemaal tevreden aan. Ze lijkt te weten dat haar pups in goede handen zijn. Ze laat iedereen trots en ontspannen met haar kleintjes knuffelen, alsof ze zelf wil laten zien hoe bijzonder ze zijn. Hoe snel het allemaal gaat, merken we iedere dag. Zo werden we vanochtend wakker, keken even op de camera bij de pups en wat zagen we? Bandje Rood en Oranje klauterden vrolijk over de rand van de werpkist, recht op mama af die naast de kist lag te dutten. We waren in recordtijd beneden om ze weer veilig terug te leggen en Kyra rustig haar moederrol te laten vervullen. Vanaf nu zit er een schot voor de kist. De eerste ontsnappingspoging is een feit! Ook zijn deze week de geslachten definitief verdeeld en zijn de eerste namen binnengekomen: Caya-Kyra van Dorpzicht, Che Izzy van Dorpzicht, Chayse van Dorpzicht, Ceasar van Dorpzicht en Curtis van Dorpzicht. Wat is het bijzonder om te zien hoe elk pupje langzaam zijn of haar identiteit krijgt. Nog even, en dan kruipen ze echt de werpkist uit. Maar voor nu genieten we volop van deze fase. Van zachte geluidjes, halfslachtige blafjes, kleine wiebelstapjes en heel veel liefde.
Op naar een nieuwe week vol ontdekkingen.
Kleine karakters in de dop – week 4
Wat gebeurt er toch veel in zo’n korte tijd. De pups zijn inmiddels vier weken oud en het is alsof ze elke dag iets nieuws leren. Ze zijn volop in ontwikkeling, en wij mogen op de eerste rij meegenieten. Deze week stond in het teken van proeven, spelen en ontdekken. De eerste papmaaltijden zijn gegeven – wat een feest! Of nou ja… een kliederfeest misschien nog meer. Snuitjes in de schaal, pootjes in de pap, maar vooral veel gesmak en tevreden geluidjes. Het is prachtig om te zien hoe snel ze leren eten en hoeveel plezier ze eraan beleven. Ook zijn ze een stuk actiever geworden. Ze lopen steeds beter, beginnen met kleine spelletjes en oefenen met elkaar: een duwtje, een hapje, een piepje. En met het openen van de oortjes horen ze nu ook écht. Als we de kamer in komen, kijken ze op, komen op ons af en gaan keurig in een rijtje zitten, alsof ze al weten dat er iets leuks staat te gebeuren. Het is een hartveroverend gezicht. Kyra doet het nog steeds fantastisch als moeder. Liefdevol, zorgzaam en geduldig. Toch vragen de steeds scherper wordende nageltjes om aandacht. Elke week knippen we ze om mama’s buik te beschermen. Een hele uitdaging, met acht wiebelende pups, maar ze ondergaan het allemaal heel braaf. Omdat de pups steeds groter en nieuwsgieriger worden, zijn ze deze week verhuisd naar een ruimer verblijf. Hier kunnen ze beter bewegen, spelen én… starten met de eerste stapjes in zindelijkheidstraining. We zien al dat ze beginnen te leren om niet overal zomaar hun behoefte te doen. Knappe hondjes! Dagelijks knuffelen we met alle pups. Ze wennen zo aan verschillende handen, stemmen en geluiden. Het is niet alleen fijn, maar ook belangrijk: een goede socialisatie begint nu al. En het mooiste? Ze lijken er echt van te genieten, ontspannen lijfjes, zachte snufjes en af en toe zelfs een klein likje terug.We zijn ontzettend trots op dit stel. Elk pupje ontwikkelt zijn of haar eigen karaktertje en we kijken uit naar wat de komende week weer gaat brengen.
Avonturiers in de dop – week 5
Wat een heerlijke week vol nieuwe ervaringen ligt er weer achter ons. Onze kleine roedel groeit niet alleen in formaat, maar vooral ook in karakter en dapperheid. Het zijn echte ontdekkers geworden! Deze week hebben de pups voor het eerst speelgoed gekregen, en wat vonden ze dat leuk! Ballen, knuffeltjes alles wordt besnuffeld, besprongen, aangevallen of vrolijk meegesleept. Er wordt gespeeld, gestoeid, gegromd en gelachen (wij dan vooral) om al dat puppenplezier. Ook stond er weer een smakelijk hoogtepunt op het programma: de eerste echte papmaaltijd. Wat een feest was dat! De schaal was in no-time leeg, en daarna lagen de buikjes vol, de snuitjes onder en de pootjes plakkerig precies zoals het hoort. En natuurlijk werd er na het eten nog even bij mama Kyra aangeklopt voor een warm toetje. Voor het eerst gingen de pups ook naar buiten. Eerst wat onwennig, die koude stenen onder hun pootjes… en dat rare, kietelende gras. Maar al snel brak het enthousiasme door. Er werd gerend, gesnuffeld, over ons heen geklommen, achter Kyra aangehold en tussendoor heerlijk buiten geslapen in het zonnetje. Daarna weer naar binnen om verder te dutten de perfecte balans tussen avontuur en rust. De laatste dagen in Barneveld zijn nu aangebroken. Wat hebben wij, Rob en Nelleke, intens genoten van deze bijzondere weken. Van ieder pupje dat zijn of haar eigen karakter toont, van het gesmak, het spel, het gesnuffel en vooral van onze lieve Kyra. Wat is zij een geweldige moeder: toegewijd, zacht, alert en vol liefde. Nu maken we ons klaar voor de volgende stap. De pups gaan binnenkort verhuizen naar Daarle, waar het avontuur verdergaat onder de liefdevolle zorg van Johan en Anneke. Dankbaar kijken we terug op deze eerste weken vol warmte, groei en verwondering. Op naar het volgende hoofdstuk met vertrouwen, een traan én een grote glimlach.
Update 4 juli 2025 – Het C-nest is 7 weken oud
De tijd vliegt: het C-nest is alweer 7 weken oud en wat zijn het een heerlijke draakjes geworden!
Ze zijn nu drie weken bij Van Dorpzicht en de tantes doen hun werk met overgave — ze moederen en vrolijken dat het een lieve lust is.
Alle pups zijn inmiddels geënt, ontwormd en gecheckt door de dierenarts: alles in orde, geen gekkigheid gelukkig.
Opvallend detail: deze pups geven de voorkeur aan brokjes boven vers vlees, dus inmiddels krijgen ze een lekkere mix van beide.
Ze zijn zó mensgericht dat het haast onmogelijk is om hun verblijf binnen te stappen zonder direct omsingeld te worden door acht blije pups die aan je benen hangen. Echt genieten, dit laatste weekje samen.
De verdeling is inmiddels geweest. Albert heeft weer prachtige foto’s gemaakt en het is nu tijd voor het voorstelrondje van onze kanjers:
We gaan ze missen, maar we weten zeker dat ze elk hun plekje gaan vinden in een liefdevol thuis.
13 juli 2025 – Het C-nest is uitgevlogen
Afgelopen week namen we stap voor stap afscheid van de pups uit het C-nest. Iedere dag vertrok er eentje naar een nieuw avontuur, en nu is het nest dus officieel uitgevlogen. Moeder Kyra is weer terug naar huis en doet het goed. We horen prachtige, positieve berichten van de nieuwe baasjes – wat kun je als fokker nog meer wensen?
Wat er nog gezegd moet worden? Eigenlijk niets. Alles is al verteld, gevoeld, beleefd. Wat blijft, is dankbaarheid. Een dik tevreden fokker wil vooral bedanken:
- Angelo en Nancy, voor het mogen gebruiken van papa Bodhi.
- Rob en Nelleke, voor de fijne, open en warme samenwerking.
- Albert, voor de prachtige foto’s waarmee we dit nest blijvend kunnen koesteren.
- De nieuwe baasjes, voor het vertrouwen dat ze ons hebben gegeven.
Onderstaand nog een paar foto’s van de pups met hun nieuwe families.
Wat een mooi begin van een nieuw hoofdstuk!
