Nakomelingen

De oudduitse herder: een labrador in wolvenvacht 

Ooit hoorde ik de woorden: ‘een Oudduitse herder is een soort Duitse herder met het gedrag van een labrador’. Wellicht herkent u dit. Of ‘Een ODH heeft een liever karakter dan een Duitse herder’. De Oudduitse herder zou naast de herkenbare lange vacht gefokt worden op karakter en daarom een stuk zachter en vooral ‘minder werk’ zijn dan een Duitse herder.

Het klinkt mooi, maar mijn ervaring is dat dit een fabel is! Het karakter van de Oudduitse herder is eigenlijk niets anders dan het karakter van een Duitse herder, die al snel als ‘te fel’, of ‘te veel werk’ wordt bestempeld. De Oudduitse herder is niets anders dan een langstokharige Duitse herder. Net als bij alle andere rassen zijn er uitschieters en heb je hele zachtaardige en hele pittige honden, maar in de basis is het gewoon een herder. Een waakhond.

Ik vertel u graag over mijn ervaring met dit mooie ras. Niet als kynologisch expert of gedragsdeskundige, maar als praktijkdeskundige. 15 jaar geleden haalden mijn vrouw en ik onze eerste Oudduitse herder in huis. Een schat van een hond, met een zachtaardig karakter. Onze tweede was het tegenovergestelde. Dit was ook een lieve hond hoor, eentje die graag wilde ‘pleasen’ maar daarnaast was ze heel beschermend, vooral thuis zag ze het als haar taak om ons gezin en ons huis te beschermen. En als ze je niet vertrouwde of als je als vreemde te dicht bij mijn vrouw in de buurt kwam, kon je haar tanden in je achterste verwachten, maar als het ijs gebroken was dan lag ze vervolgens aan je voeten. Op zich is hier natuurlijk mee om te gaan, maar het is lastig. Je moet je echt bewust zijn van het karakter van de hond en wat dat vraagt in de opvoeding. In dit geval vroeg het om een zeer strikte en consequente aanpak.

Onze ervaring Inmiddels heeft ons gezin 15 jaar ervaring met Oudduitse herders, waarvan de laatste tien jaar als fokker. Vanuit deze ervaring kan ik oprecht zeggen dat een Oudduitse herder hetzelfde karakter heeft als een Duitse herder. In het algemeen zijn het lieve honden, maar wees je ervan bewust dat ze daarnaast een pittig karakter kunnen hebben. Ze hebben uitdaging, training en een stabiele basis nodig. Oudduitse herders zijn van origine honden die werden ingezet als beschermers. Nog niet zolang geleden werden deze honden in de voormalige DDR (Oost-Duitsland) speciaal gefokt voor het beschermen en bewaken van de grenzen. Ze werden gefokt op robuustheid en winterhardheid. Laten we niet vergeten dat deze honden de voorouders zijn van onze huidige honden!  Helemaal niets mis mee, maar wel iets om je bewust van te zijn.

Diverse fokkers hebben op hun website staan dat ze fokken met voormalige DDR-lijnen. Zij fokken dus met (werk)lijnen die van origine beschermhonden zijn. Helemaal prima natuurlijk! Sterker nog, mijn persoonlijke voorkeur gaat er naar uit. Weet alleen wel waar je aan begint. Met voldoende training, consequente opvoeding en uitdaging kun je jaren genieten van een prachtige trouwe viervoeter.

Een Oudduitse herder is een prachthond. Ik heb voor altijd mijn hart aan ze verpand. Daarom schrijf ik dit artikel. Het is van belang dat mensen zich bewust zijn van het originele karakter van deze hond. Natuurlijk is er altijd verschil in het karakter, elke hond is uniek. Echter, genetisch blijft het een afstammeling van de Duitse herder. Een karakter met voor- en nadelen.

Herplaatsers

Waarom vraag ik nu aandacht voor dit onderwerp? Omdat ik met enige regelmaat Oudduitse herders voorbij zie komen als ‘herplaatsers’. Allen met opmerkingen als ‘wegens een te pittig karakter’, ‘kan niet met andere honden, of ‘we kunnen de hond niet aan’. Een hond met een dergelijk rugzakje is helaas vaak moeilijk te herplaatsen. Ze kunnen de rust niet meer hervinden omdat ze te lang in een soort van spanning geleefd hebben, waarschijnlijk omdat ze geen stabiele thuissituatie hadden. En dat is heel verdrietig voor de hond én de eigenaar. Om dit verdriet toch enigszins te kunnen voorkomen, althans om dat te proberen, schrijf ik dit artikel.

De Oudduitse herder is ‘geen schaap in wolfskleren’. De Oudduitse herder is een krachtige, zelfverzekerde en onbevangen hond en met consequente opvoeding een maatje voor het leven.

Johan Sluijer